Dobrila Novkov je ličnost koja je – svojim darom, radom i vizijom – značajno obogatila kulturni i baletski život Novog Sada. Njen put od izvođača do pedagoga i osnivača škole baleta pokazuje koliko je posvećenost i upornost važna za stvaranje trajnog umetničkog uticaja.
Rani počeci i obrazovanje
Dobrila Novkov postala je članica Baleta Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu 1966. godine, što je označilo početak njene izvođačke karijere. Svoje obrazovanje je podigla na međunarodni nivo: 1973. godine specijalizirala je pedagoški rad na Akademiji Vaganove u Sankt Peterburgu, u klasi istaknutih pedagoga kao što su Varvara Pavlovna Mej i Elena Vasiljevna Širipina. Tamo se usavršavala i kao balerina i radom na tehnici, tačnosti pokreta i artikulaciji baletskog jezika.
Izvođačka karijera i scenske uloge
Kao solistkinja Baleta Srpskog narodnog pozorišta, Dobrila je tumačila brojne uloge: “Verenica” u Noć na pruzi, Devojka u Licitarskom srcu, „Crvenkapa“ u hit-dramaturgiji, Svanilda u Kopeliji, kao i velika sola u Žizeli, Vragolanki, Priči sa zapadne strane i mnogim drugim. Njene scenske parove činili su vrhunski baletski partneri, kako iz zemlje tako i iz inostranstva. Gostovala je u Italiji, Belgiji, Holandiji, Egiptu, a takođe i na velikim turnejama sa baletskim ansamblima.
Pedagoški rad i škola
Od 1973. godine, Dobrila Novkov predaje klasičan balet u Novom Sadu, u školi koja nosi njeno ime („Baletska škola Dobrila Novkov – La Sylphide“). Pored toga, zvanično postaje pedagog-repetitor Baleta Srpskog narodnog pozorišta 1986. godine, a kasnije je dva puta bila šef baleta u sezonima 1988-89. i 1990-91., obnavljajući stare i pripremajući nove premijere.
Sa velikom ljubavlju prema nastavi, naučila je generacije plesača: neke od njenih učenika dostignu su visoke uspehe na konkursima i takmičenjima, a njen rad na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, u nastavnim predmetima kao što su scenski pokret i ples, doprineo je promociji plesa kao umetničke discipline i kao dela školskog programa.
Posebne vrednosti i nasleđe
Posebno je istaknuto što je Dobrila Novkov uspela da kombinuje izvođačku umešnost sa pedagoškom osetljivošću – da u njenim učenicima probudi ne samo tehniku, već i ljubav prema pokretu, disciplini, umetničkom izrazu. Njeni tekstovi o baletu, pisani za pozorišne časopise, bile su svedočanstva vremena, promena i izazova koji baletni svet doživljava.
Škola koju je osnovala i institucija koju je pomogla da oblikuje ostaju žive: učestvuje u takmičenjima, priređuje predstave i vodi promociju baleta kao umetnosti koja je dostupna i mladima i široj publici.
Novi Sad pamti Dobrilu Novkov kao jednu od stubova baletskog i kulturnog života: kao glas koji je preko pokreta preneo ljepotu, kao pedagog koji je izrastao u učitelja plesnog duha grada, i kao žena koja je posvećenošću pomogla da balet u ovom gradu traje, razvija se i inspiriše.
